Nowe Przymierze

Kontakt

Chrześcijańska Wspólnota
„Nowe Przymierze”
Kościół Boży w Chrystusie
44-103 Gliwice ul. Wielicka 16

www.noweprzymierze.pl
Telefon: (+48) 509 966 144
Nr konta: 32102024010000090203367190
Tytuł wpłaty:
„Na cele kultu religijnego”
REGON: 241836654
NIP: 6312660293

12 wskazówek króla Salomona o pracy

Irek 18.12.2011

Praca jest mozołem i odbywa się dużym kosztem. Poświęcamy jej około 1/3 dorosłego życia. Skoro już musimy pracować, rozsądne jest aby uzyskać z tego trudu jak najwięcej.

Kiedy w Polsce upadał socjalizm, wielkie autorytety w Kościele poświęcały dużo uwagi by ustrzec ludzi od materializmu. Lecz nie byliśmy uczeni kultury pracy. Kraje, w których pobożność kształtowała pozytywne nastawienie do pracy, są bogatsze. W dużej mierze to zasługa tamtejszych Kościołów.

Wobec sytuacji ekonomiczno gospodarczej, zarówno w Polsce jak i na świecie, chcę podjąć nauczanie na temat pracy. Jak najlepiej spożytkować czas poświęcony pracy? Podstawą moich tez są wskazówki Króla Salomona.

1. Pracuj ofiarnie z poświęceniem

„Niedbały w pracy jest bratem szkodnika.” (Prz 18,9)
”Czym ocet jest dla zębów, a dym dla oczu, tym jest leniwy dla tych, którzy go posyłają.” (Prz 10,26)
”Ręka pracowitych będzie rządziła, lecz ręka gnuśna musi odrabiać pańszczyznę.” (Prz 12,24)

Zawsze zrób więcej niż inni i więcej niż ci każą. Oddani ludzie zawsze robią odrobinę więcej, a niewolnicy zawsze mniej. Bądź oddanym pracownikiem. Lepiej w ogóle nie podejmować się pracy niż wykonać ją niedbale.

Rozwiąż problem którym się zajmujesz do końca, a najlepiej tak, by przestał istnieć.

Jeśli problem istnieje dalej po zakończeniu twojej pracy – nie spełniłeś oczekiwań. Chętnie płacimy osobom, które rzeczywiście usuwają nasz problem do końca. Wykonawca pod klucz ma w biznesie zwykle najwyższe wynagrodzenie.

Charakterystyczne dla dzieci jest, że rozwiązując jeden problem pozostawiają po sobie inny. Np. zmywają naczynia po obiedzie, jednocześnie brudząc podłogę w kuchni. To jest dopuszczalne w przypadku małych dzieci, ale nie pracowników.

Pracowici awansują, a gnuśni są jak chłopi pańszczyźniani: pracują tylko pod przymusem. Pracuj jak dla siebie, albo jak mówi Pismo: „jak dla Pana!”

„Cokolwiek czynicie, z serca wykonujcie jak dla Pana, a nie dla ludzi” (Kol 3,23)

Pracuj jak człowiek wolny i zrób raczej więcej niż mniej, nawet jeśli kultura pracy wokół ciebie mówi, żeby zrobić mniej.

Ubóstwa nikt nie zaprasza osobiście. Nasze lenistwo, niechlujstwo, wygodnictwo jest wystarczającym zaproszeniem. Zwykle jesteśmy odwiedzinami biedy nieprzyjemnie zaskoczeni.

„Szedłem koło roli próżniaka i koło winnicy głupca, a oto wszystko porosło chwastem, powierzchnię jej pokryły pokrzywy, a kamienne ogrodzenie było rozwalone. Gdy na to spojrzałem, zwróciło to moją uwagę; ujrzałem to i wyciągnąłem stąd naukę:

Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę założysz ręce, aby odpocząć, a wtem zaskoczy cię ubóstwo jak włóczęga i niedostatek jak zbrojny mąż.”

(Prz 24,34)

Nie daj się zaskoczyć, zrób wszystko co możesz ze swojej strony. Jeżeli dziś doświadczasz biedy, zrób rachunek sumienia, a jeszcze lepiej poproś obiektywną osobę obserwującą twoją pracę o ocenę. To mogą być niekoniecznie sympatyczne uwagi, ale pozwolą ci na obiektywizację samooceny.